Indeks h (Hirscha) – (z ang. h-index) współczynnik wprowadzony w 2005 roku przez Jorge’a E. Hirscha^[1][2] określający wagę i znaczenie wszystkich prac naukowych danego autora, charakteryzujący jego całkowity dorobek, a nie tylko znaczenie jednej poszczególnej pracy, co czyni zwykły indeks cytowań.

Indeks h jest zdefiniowany jako liczba prac naukowych (publikacji), które uzyskały liczbę cytowań równą lub większą od h.

Hirsch stwierdził, że prace naukowe laureatów nagrody Nobla, którzy otrzymali ją w dziedzinie fizyki w ciągu ostatnich 20 lat, uzyskiwały indeks h mieszczący się najczęściej pomiędzy 35 a 39. Krytycy indeksu wskazują na fakt, że jest on ograniczony liczbą publikacji i dyskryminuje naukowców o krótkiej lecz błyskotliwej karierze naukowej. Przykładowo indeks h dla Évariste Galois jest równy 2.

[edytuj] Przypisy

1. ↑ http://arxiv.org/abs/physics/0508025
2. ↑ http://www.pnas.org/cgi/content/abstract/102/46/16569