Honowanie (obciąganie, gładzenie, dogładzanie długoskokowe) - obróbka wykańczająca bardzo dokładnych otworów walcowych, zwłaszcza cylindrów.

Narzędzie jest wyposażone w kilka lub kilkanaście osełek i wykonuje ruch obrotowy i posuwisto-zwrotny. Gładzenie umożliwia uzyskanie dużej dokładności wymiarowej i chropowatości Ra=0,32-0,04µm.

Narzędziem stosowanym do gładzenia otworów jest głowica wyposażona na obwodzie w trzy do dwanaście pilników ściernych. Podczas gładzenia głowica połączona przegubowo z wrzecionem obrabiarki wykonuje ruch obrotowy oraz posuwisto-zwrotny. Skojarzenie tych ruchów powoduje, że każde ziarno pilnika zakreśla linie śrubową. Prędkość obrotowa głowicy nie powinna być wielokrotnością podwójnych suwów głowicy – mamy wtedy pewność, że każde ziarno pilnika nie trafi na te same tory obróbki.

Wynik gładzenia zależy od:

• materiału pilników ściernych
• kąta przecięcia śladów
• rodzaju cieczy chłodząco-smarującej
• nacisku powierzchniowego.

Kąt skrzyżowania śladów obróbki zależy od prędkości posuwisto-zwrotnej głowicy i przyjmuje się dla żeliwa α=45°, a dla stali α=40°

Jako cieczy chłodząco-smarującej używa się:

• do żeliwa - nafty + 10%-20% oleju
• do stali - nafty + 20%-30% oleju

Ciecze chłodząco-smarujące mają za zadanie obniżenie temperatury obrabianego cylindra oraz usunięcie z powierzchni resztek zeszlifowanego materiału i wykruszonych ziaren ściernych.