Hermetyzm
Hermetyzm odnosi się do greko-egipskiej mistycznej grupy pogańskiej, opartej na Hermetice, znanej także jako Corpus Hermeticum, grupie 18 traktatów stworzonych w hellenistycznej Aleksandrii w pierwszym wieku naszej ery. Ruch powstały w renesansie i jego współczesne odłamy dla rozróżnienia nazywa się Hermetycyzmem. Za inicjatora tej filozofii uznaje się Hermesa Trismegistusa.
Jak pisze Harold Bloom, "hermetyci byli wyznawcami nauk Platona, którzy zaabsorbowali alegoryczne techniki Żydów Aleksandryjskich i rozwinęli żydowskie spekulacje na temat pierwszego człowieka Adama, zwanego "Adam Kadmon" w Kabale, i 'śmiertelnego boga'..."
Corpus Hermeticum stał się dostępny w zachodniej Europie w roku 1460, gdy dokumenty uratowane z Konstantynopola wypłynęły na światło dzienne we Florencji. Ich przetłumaczenie w roku 1471, przez Marsilia Ficina, uruchomiły eksplozję renesansowego Hermetycyzmu za sprawą m.in. Johna Dee, Giordano Bruno, Tommaso Campanella, Johannesa Trithemiusa, Heinricha Corneliusa Agrippy, Roberta Fludda, oraz Theophrastusa Bombastusa von Hohenheim Paracelsus. Najwybitniejszym współczesnym adeptem Hermetyzmu był Franz Bardon (ur. 1909) uznawany za inkarnację Hermesa Trismegistosa. Pozostawił po sobie kilka książek : Wtajemniczenie do Hermetyzmu, Praktykę Magicznej Ewokacji, Klucz do prawdziwej Kabały, jak również niedokończoną Złotą Księgę Mądrości. Jego działalność wywołała gniew komunistycznego rządu ówczesnej Czechosłowacji i w latach 50. został uwięziony. Zmarł w więzieniu w 1958 roku.