Herb Warszawy – przedstawia w polu czerwonym postać kobiety z rybim ogonem, z wzniesioną szablą (bułatem) ^[1] w ręce prawej i tarczą okrągłą w ręce lewej. Barwy ciała i ogona rybiego naturalne, włosy, szabla i tarcza złote. Nad tarczą herbową znajduje się korona królewska.

Spis treści 1 Historia 1.1 Semper invicta 2 Herb w III RP 3 Zobacz też 4 Przypisy

[edytuj] Historia

Najstarsza istniejąca pieczęć herbowa Warszawy pochodzi z 1390 roku. Przedstawia zwierzę z ptasimi łapami i smoczym tułowiem pokrytym łuskami. Górna część ciała jest popiersiem męskim, głowa nakryta hełmem, w rękach tarcza i miecz.

Na pieczęci miasta Starej Warszawy z 1459 widnieje już postać pół-kobiety pół-gryfa.

W ciągu XVI wieku w herbie Warszawy tułów męski został zastąpiony kobiecym, znikł hełm z głowy, zjawiły się u bioder skrzydła smocze i jaszczurczy ogon. Pierwsza syrena (kobieta-ryba) z mieczem i tarczą pojawiła się w 1622.

[edytuj] Semper invicta

Zarządzeniem naczelnego wodza gen. dyw. Władysława Sikorskiego z dnia 9 listopada 1939 do herbu miasta dodano Order Virtuti Militari na wstążce orderowej z liśćmi laurowymi ze wstęgą i z łacińską dewizą Semper invicta (Zawsze niezwyciężona).

Przemówienie okolicznościowe gen. dyw. Sikorskiego: W uznaniu bohaterskiego, wytrwałego męstwa dowiedzionego przez ludność stołecznego miasta Warszawy w obronie przeciw najazdowi niemieckiemu, w zgodzie z uchwałą Rady Ministrów R. P. z dnia 9. X. 1939 r. (...) nadaję Krzyż Srebrny Orderu Wojennego "Virtuti Militari" V klasy miastu stołecznemu Warszawie.

[edytuj] Herb w III RP

Obecny herb Warszawy został przyjęty w wyniku konkursu przeprowadzonego w 1938 roku. Został przywrócony w roku 1990, po zmianach dokonanych w okresie PRL, kiedy herb pozbawiony był korony, a Syrena była uproszczona i z rozpuszczonymi włosami.

[edytuj] Zobacz też

• Warszawska Syrenka

Przypisy