Herb Chorwacji jest w kształcie tarczy z szachownicą, zawiera 13 czerwonych i 12 białych pól, z których pierwsze pole umieszczone w lewym górnym rogu jest koloru czerwonego. Nad tarczą z szachownicą znajduje się pięć mniejszych tarcz przedstawiających historyczne herby chorwackie – od lewej:

1. najstarszy znany historyczny herb Chorwacji - znana również w innych krajach Leliwa - żółta (złota) gwiazda z białym (srebrnym) półksiężycem w jasnoniebieskim polu,
2. herb Republiki Dubrownickiej - dwa czerwone pasy w ciemnoniebieskim polu,
3. herb Dalmacji- trzy żółte (złote) głowy lampartów (czasem uważanych za lwy lub rysie) w jasnoniebieskim polu,
4. herb Istrii - żółta (złota) koza z czerwonymi rogami i kopytami, w polu ciemnoniebieskim,
5. herb Slawonii- złożony z dwóch części - w jasnoniebieskim polu, w górnej części herbu - żółta sześcioramienna gwiazda (jak w najstarszym herbie Chorwacji), w dolnej części - biało-czerwono-białe pasy, pas czerwony jest najszerszy, a na nim widnieje wizerunek kuny (czarna z białym podbrzuszem).

[edytuj] Pochodzenie herbu i związane z nim legendy

Po raz pierwszy zestaw białych i czerwonych kwadratów (4×4) pojawia się w 1508 r. na portrecie Fryderyka III Habsburga, namalowanym przez Hansa Burgkmaira. W wydanym 1 stycznia 1527 r. przez Sabor dokumencie potwierdzającym wybór Ferdynanda Habsburga na króla Chorwacji znajduje się szachownica o polach 8×8.

Później pojawiła się legenda, która objaśnia powstanie herbu w sposób następujący: król chorwacki Držislav (w innej wersji jest to król Suronj) został wzięty do niewoli przez Wenecjan. Rozegrał on mecz szachowy z samym dożą weneckim - Pietro II Orseolo. Stawką meczu była wolność króla. Wygrał wszystkie trzy partie i w ten sposób odzyskał wolność (wg innych wersji również władzę nad miastami dalmatyńskimi). W tej sytuacji zrozumiałe było, że za swój herb uznał szachownicę. (Na podstawie chorwackej Wikipedii [1]).

[edytuj] Zobacz też

• Chorwacja
• Flaga Chorwacji
• Hymn Chorwacji

p • d • e Herby i godła państw Europy Państwa niepodległe Albania • Andora • Austria • Belgia • Białoruś • Bośnia i Hercegowina • Bułgaria • Chorwacja • Czarnogóra • Czechy • Dania • Estonia • Finlandia • Francja • Grecja • Hiszpania • Holandia • Irlandia • Islandia • Kazachstan • Kosowo [1] • Liechtenstein • Litwa • Luksemburg • Łotwa • Macedonia • Malta • Mołdawia • Monako • Niemcy • Norwegia • Polska • Portugalia • Rosja • Rumunia • San Marino • Serbia • Słowacja • Słowenia • Szwajcaria • Szwecja • Turcja • Ukraina • Watykan • Węgry • Wielka Brytania • Włochy Terytoria zależne Gibraltar • Guernsey • Jersey • Svalbard • Wyspa Man • Wyspy Owcze Terytoria autonomiczne Adygeja • Azory • Baszkiria • Czuwaszja • Gagauzja • Irlandia Północna • Kałmucja • Karelia • Komi • Korsyka • Krym • Mari Eł • Mordwa • Szkocja • Tatarstan • Udmurcja • Walia • Wojwodina • Wyspy Alandzkie  Państwo nieuznawane na arenie międzynarodowej Naddniestrze Państwa historyczne Austro-Węgry • Czechosłowacja • NRD • Rzeczpospolita Obojga Narodów • Serbia i Czarnogóra • SFR Jugosławii • ZSRR ↑ Republika Kosowa uznawana przez 53 państwa, w tym 52 ze 192 państw członkowskich ONZ, 22 z 27 państw członkowskich UE, w tym przez Polskę, oraz 22 z 27 państw członkowskich NATO.