Gwiazda Dawida

Brak wersji przejrzanej

Gwiazda Dawida, Magen Dawid - מגן דוד, narodowy symbol judaizmu

Skuter pierwszej pomocy medycznej Czerwonej Gwiazdy Dawida w Jerozolimie w Izraelu

Gwiazda Dawida (מָגֵן דָּוִד Magen Dawid) zwana też Tarczą Dawida – sześcioramienna gwiazda (heksagram) złożona z dwóch zachodzących na siebie pionowo trójkątów równobocznych odwróconych od siebie wierzchołkami. Wierzchołki Gwiazdy Dawida leżą na okręgu na parzystych godzinach, tzn. są postaci: $({R} \sin {\frac{i\pi}{3}}; {R} \cos{\frac{i \pi}{3}})$ gdzie $i \in <1;6>$

a R to promień okręgu w który wpisana jest gwiazda. Wierzchołek i-ty modulo 6 jest łączony z i + 2 modulo 6. Symbolizuje jedność w dwoistości. Przez Żydów zwana tarczą Dawida.

Występuje już w VII w. p.n.e. (wykopaliska w Sydonie — na pieczęci). W starożytności służyła prawdopodobnie jako talizman, w galucie stała się symbolem judaizmu. Od 1897 godło syjonizmu.

Gwiazda Dawida nie jest to symbol religii żydowskiej, jest znakiem, który ma wymiar narodowościowy. Jest charakterystyczny dla państwa Izrael - od 1948 roku stanowi godło. (Warto pamiętać, że najważniejszym symbolem religijnym judaizmu jest menora.)

Niektórzy przypuszczają, iż znak ten nie ma nic wspólnego z biblijnym królem Dawidem, chociaż jest znacznie starszy. Część badaczy uważa, iż chodzi tu o gwiazdę Kijuna (Amosa 5:26), zwaną także gwiazdą Remfana (Dzieje Apostolskie 7:43). Obie nazwy są starożytnymi określeniami planety Saturn, której symbolem była prawdopodobnie sześcioramienna gwiazda. Werset z księgi Amosa sugeruje, iż Izraelici przejęli jej kult od Kananejczyków wraz z kultem Molocha. Dzisiejsza nazwa gwiazdy może wynikać z faktu, iż syn i następca króla Dawida, Salomon, pod koniec życia zwrócił się ku politeizmowi (1 Królewska 11:4-8) i być może wówczas kult gwiazdy Kijuna nabrał szczególnego znaczenia w starożytnym Izraelu.

W magii heksagram znany jest pod tradycyjną nazwą pieczęci Salomona. Symbol ten sięga korzeniami aż po Daleki Wschód, gdzie znany był jako Wielka Yantra w tantryzmie hinduistycznym. Trójkąt skierowany wierzchołkiem do dołu symbolizował pradawną samicę, istniejącą przed początkiem świata. Wytworzyła ona w sobie nasienie, które wyrosło w ujawnioną męskość, reprezentowaną przez trójkąt skierowany wierzchołkiem ku górze. Heksagram symbolizuje połączenie tych dwóch pierwotnych sił. Żydowska kabała przejęła ten symbol z pełną świadomością jego charakteru płciowego, heksagram kabalistyczny pokazywał złączenie męskiego bóstwa z jego żeńską esencją Szekiną. Tym samym stosunek płciowy mężczyzny i kobiety stał się sakramentem. Na poziomie duchowym heksagram jest najwyższym symbolem zrównoważonej boskości.

Heksagram pojawia się także w przedstawieniach hinduskiej mandali, jako wyobrażenie medytacji, oraz kamiennych rzeźbach z Ameryki Środkowej, niosąc za sobą tajemnicze przesłania. W alchemii heksagram symbolizuje męską/żeńską dwoistość ognia i wody, a także cztery żywioły. W magii łączony był z egzorcyzmami.

[edytuj] Geometria

Gwiazda Dawida można skontruować poprzez przedłużenie boków sześciokąta foremnego aż do przecięcia się boków. Można też to zrobić w następujący sposób