Święta Weronika (I wiek n.e.), kobieta z Jerozolimy, która niosącemu krzyż Chrystusowi podała chustę do otarcia twarzy, na której miało odbić się oblicze Jezusa. Grecko-rzymskie słowo vera eikon ("prawdziwy wizerunek") dało początek imieniu Weronika. Kult świętej Weroniki należy do zakresu pobożności ludowej.

Inne periodyki podają źródło imienia Weronika jako wywodzące się z języka greckiego pheronike czyli "niosąca zwycięstwo" (phero = niosę + nike = zwycięstwo).

Wg średniowiecznej, włoskiej legendy chusta z wizerunkiem uleczyła cesarza Tyberiusza, a później została ofiarowana papieżowi Klemensowi. Podania francuskie opisują życie św. Weroniki, które miało przebiegać u boku nawróconego Zacheusza, a zakończyć się misją przeniesienia relikwii Marii z Nazaretu do Soulac. Wg niektórych źródeł utożsamiana jest z kobietą uleczoną przez Jezusa Chrystusa z krwotoku^[1].

Atrybuty: chusta z odbiciem twarzy Jezusa.

[edytuj] Zobacz też

• święty

Przypisy